سؤال: چرا شيعيان با دست باز نماز مي خوانند؟ برخلاف اهل سنت
پاسخ: قرار دادن دست راست بر روي دست چپ در نماز (دست بسته نماز خواندن) از اموري است که استحباب آن بين فقهاي سه مذهب از مذاهب چهارگانه اهل سنّت مشهور است:
حنفي ها مي گويند:روي هم گذاشتن دست ها در نماز، سنّت است وواجب نيست، و براي مرد بهتر است که کف دست راستش را بر پشت دست چپ، زير ناف قرار دهد، و زن دست ها را بر سينه اش بگذارد.
شافعي ها مي گويند: گذاشتن دست روي يکديگر، در نماز براي مرد و زن سنّت است و بهتر است که کف دست راست را بر پشت دست چپ زير سينه و بالاي ناف به سمت چپ قرار دهد.
حنبلي ها مي گويند: گذاشتن دست ها روي هم، سنّت است و بهتر است که کف دست راست را بر پشت دست چپ نهاده زير ناف قرار دهد.
فرقه مالکيّه برخلاف سه مذهب فوق مي گويند: آويختنِ دست ها در نمازهاي واجب، مستحب است، قبل از مالکي ها نيز جماعتي همين قول را گفته اند که از آن جمله اند: عبداللّه بن زبير، سعيد بن مسيّب، سعيد بن جبير،عطاء، ابن جريح، نخعي، حسن بصري، ابن سيرين و جماعتي از فقهاء.از امام اوزاعي منقول است که نمازگزار، بين آويختن دست ها يا روي هم قرار دادن آنها مخير است. محمّد جواد مغنيه: الفقه علي المذاهب الخمسه، ص 110، وملاحظه شود «رسالة مختصرة السدل» ا از دکتر عبدالحميد، ص 5.
امّا مشهور بين شيعه اماميّه آن است که قرار دادن دست ها روي يکديگر در نماز، حرام، و موجب بطلان نماز است و به ندرت از فقهاي شيعه کسي قائل به کراهت شده، مانند ابوالصلاح حلبي در کافي. [2] . محمد حسن نجفي، جواهر الکلام:11/ 15ـ16.